حرف الصاد [ 119 ] صِدْقُ الْمَرْءِ نَجَاتُهُ . بود در راستى ورستگارى * هميشه مرد وزن را رستكارى [ 120 ] صِحَّةُ الْبَدَنِ « 1 » فِي الصَّوْمِ . نشان تندرستى روزه دارى است * ملازم شو كه كار اختياري است [ 121 ] صَبْرُكَ يُورِثُ الظَّفَرَ . شكيبايى ظفر آرد همه بار * ظفر خواهى صبورى كن تو زنهار [ 122 ] صَلاةُ اللَّيْلِ بَهَاءٌ فِي النَّهَارِ « 2 » . كسى كو شب نمازى مىگزارد * به روزش زو بها ونور دارد [ 123 ] صَلاحُ الدِّينِ « 3 » فِي « 4 » السُّكُوتِ . صلاح دين حقيقت در زبان است * سكوت اندر زبان سودى گران است [ 124 ] صَلاحُ الإنْسَانِ فِي حِفْظِ اللِّسَانِ . صلاح مردمان از مرد واز زن * همه حفظ اللسان آمد معيَّن

--> ( 1 ) . آ : المرء . ( 2 ) . هامش آ : بهاء النهار ، هامش مر : بالنهار . ( 3 ) . مى ، مر : البدن . ( 4 ) . هامش آ : « في » ليس في بعض النسخ .